Moje pasje w obiektywie

Zwyczaj wysyłania świątecznych kartek z życzeniami upowszechnił się na ziemiach polskich wraz z początkiem XX wieku. Ówczesne pocztówki znacznie różniły się od tych współczesnych. Początkowo wielką popularnością cieszyły się zindywidualizowane kartki, specjalnie z tej okazji zamawiane u fotografów. Te stare pocztówki świąteczne powstawały na bazie negatywów fotograficznych i były drukowane z użyciem technik przenoszenia obrazu na papier. Nazywane „prawdziwymi pocztówkami fotograficznymi” (Real Photo Postcards), były autentycznymi zdjęciami drukowanymi na formacie pocztówkowym w wersji czarno-białej, koloryzowanej lub w sepii. Oddają one świąteczny klimat minionej epoki związany z Bożym Narodzeniem. Dominuje motyw odświętnie ubranej rodziny skupionej wokół choinki, przy wigilijnym stole, lub w zimowej scenerii. Nasi pradziadkowie i dziadkowie otrzymywane na święta Bożego Narodzenia kartki z życzeniami wykładali na honorowe miejsca, najczęściej za szyby w kredensach. Musiel...

  Ach, gdzie podziały się prawdziwe zimy? I nie mam na myśli zimy stulecia z przełomu 1978/1979, bo wtedy miałam 4 lata i generalnie nic nie pamiętam z tego okresu, ale mocno zapisały się w moich wspomnieniach zimy z lat późniejszych – mroźne i bardzo śnieżne. Niewiarygodne, w jakim tempie zmienia się klimat. Zatem, by poczuć i podziwiać uroki zimy najlepiej wyjechać w góry… i to te wysokie! W tym sezonie zimowym raczej nie uda nam się wybrać w Tatry, więc sięgam do wspomnień i zapraszam do jednej z najpiękniejszych dolin tatrzańskich. Stefan Żeromski nazwał Dolinę Kościeliską „majstersztykiem przyrody”. Miał rację. To dolina, w której jest dosłownie wszystko. Ładne widoki, wysokogórskie szlaki, urokliwe partie leśne, małe jezioro   i rozległe panoramy. Dlatego od dawna stanowi cel licznych wycieczek.   Znajduje się w Tatrach Zachodnich, ma około 8 km długości oraz liczne wąwozy boczne i rozgałęzienia. Jest doliną walną, czyli sięga od podnóża, aż po głów...