Najdłuższy zrekonstruowany dom w Norwegii… Muzeum Wikingów na Lofotach.

Lofoty tworzą archipelag na północy Norwegii, gdzie strome
szczyty górskie wznoszą się bezpośrednio z morza, a wyspy połączone są
mostami i promami, co ułatwia ich eksplorację. Urokliwe wioski zachowały swój
charakter dzięki tradycyjnej architekturze oraz zwyczajom morskim kultywowanym przez
porty rybackie, w których można poczuć codzienny rytm życia miejscowej społeczności.
Muzea na całym archipelagu dzielą się historiami o dziedzictwie wikingów, kulturze
i tradycji rybołówstwa, która ukształtowała ten szalenie malowniczy region.

W sercu Lofotów możemy odbyć podróż w czasie i przenieść do epoki
wikingów odwiedzając Lofotr Vikingmuseum w Borg. Mieści się ono w najdłuższym
zrekonstruowanym domu (wikingów) w Norwegii, a zarazem jednym z największych
tego typu obiektów na świecie. Budowla jest rekonstrukcją domu wodza z około
500 roku n.e., odkrytego na podstawie badań archeologicznych. Rekonstrukcja
mierzy imponujące 83 metry długości i 12 metrów szerokości.

Muzeum Wikingów Lofotr umożliwia wgląd w życie w epoce wikingów
oraz przybliża historię Borg jako siedziby wodzów i centrum władzy.
Muzeum zatrudnia pracowników stałych, a w miesiącach letnich
także sezonowych (w tym naszych rodaków) i to oni poprzez
różne zajęcia ilustrują codzienne życie w osadzie wikingów,
snują nordyckie opowieści i prezentują dawne rzemiosło.

Oryginalny dom wodza wikingów podzielony był  na kilka odrębnych
sekcji zidentyfikowanych przez archeologów. Rekonstrukcja składa się
z pięciu pomieszczeń, z których trzy to pomieszczenia główne. To tam
odwiedzający mogą zapoznać się z codziennym życiem wikingów.
Poniższe pomieszczenie służyło za stodołę i stajnię dla zwierząt
gospodarskich. W obecnej rekonstrukcji znajduje się w nim
wystawa rzeźb i figur przedstawiających różne
stworzenia z mitologii nordyckiej.

Kolejne pomieszczenie to salon z  centralnym kominkiem. Wzdłuż zewnętrznej strony
północnej ściany znajdował się śmietnik, gdzie dokonano wielu interesujących znalezisk.

Centrum wydarzeń w gospodarstwie stanowiła sala cechowa, w której wódz miał swą
 siedzibę. Zapraszał do niej swoich sojuszników i ich świtę na wspólną ucztę, aby
 odprawiać rytuały, składać ofiary bogom i umacniać sojusze polityczne.

W części mieszkalnej domu odwzorowano sypialnie mieszkańców
gospodarstwa, bo to tam właśnie toczyło się codzienne życie,
wykonywano pracę, przygotowywano i spożywano posiłki.

W domu wodza mieścił się też magazyn, w którym prawdopodobnie
przechowywano zapasy: zboże, miód pitny, piwo, czy suszone ryby.

Obiekt, choć znajduje się w surowym klimacie północnej Norwegii, dostępny jest
przez cały rok. Jednak lato zapewnia lepsze warunki m.in. do obserwacji zwierząt,
które swobodnie korzystają z rozległych terenów zielonych wokół muzeum.

Warto odwiedzić sklep muzealny z bogatym wyborem
pamiątek podróżniczych, upominków i miejscowego rękodzieła.

Znajdująca się w obiekcie restauracja serwuje domowe jedzenie,
oparte na składnikach pochodzących z epoki wikingów.

Muzeum Wikingów Lofotr upowszechnia wiedzę, buduje lokalną dumę i tożsamość.
Tworzy miejsca pracy i przyczynia się do zwiększenia atrakcyjności Lofotów zarówno
dla mieszkańców, jak i turystów. Cieszę się, że mogłam odwiedzić to niezwykłe w swym
wyglądzie, ale też przekazie - żywe muzeum. Tam można zanurzyć się w doznaniach dla
wszystkich zmysłów: poczuć zapach ognia, zasmakować wikińskich potraw, zobaczyć
historyczny wystrój i architekturę domu oraz posłuchać nordyckich opowieści. To był
kolejny przystanek w mojej podróży przez Norwegię. Miejsca, które odwiedziłam
oraz krajobrazy, jakie dane mi było podziwiać na zawsze pozostaną ze mną!
Tym wspomnieniem żegnam bez żalu śnieżny i mroźny styczeń.
Do usłyszenia w lutym. Pozdrawiam najcieplej 💗
Anita